PROMIENIOTWÓRCZOŚĆ


Atomy niektórych pierwiastków ulegają przemianom jądrowym. W wyniku tych przemian powstaje odpowiednie promieniowanie oraz powstają atomy innych pierwiastków.

Promieniowanie alfa to strumień cząstek alfa z których każda złożona jest z dwóch protonów i dwóch neutronów. Taką budowę ma jądro helu, więc promieniowanie alfa to strumień jąder helu.
W skali atomowej są to duże kawałki materii, nie osiągają zatem zbyt wielkich prędkości. Promieniowanie alfa, jest mało przenikliwe, można je zatrzymać kartką papieru. Ponieważ z jądra ubywają dwa protony, automatycznie powstaje jądro innego pierwiastka. W układzie okresowym leży on o dwa miejsca w lewo od pierwiastka który uległ rozpadowi.
Liczba atomowa (Z )zmniejsza się o 2.
Zmienia się też masa atomu. Po przemianie będzie mniejsza się o cztery jednostki (taka jest łączna masa dwóch protonów i dwóch neutronów). Liczba masowa (A) zmniejsza się o 4.
Przemianie takiej ulegają ciężkie jądra (masa powyżej 210)

Z radu powstaje radon.
He to cząstka alfa.

Z uranu powstaje tor.

W wyniku przemiany jądrowej z fosforu powstała siarka, a z potasu wapń

Promieniowanie beta, nie jest zbyt przenikliwe. Można je zatrzymać folią z czekolady.

Jądra atomowe obdarzone nadmiarem energii pozbywają się go emitując promieniowanie gamma. Odznacza się bardzo mała długością fali i jest bardzo przenikliwe. Emisji promieniowania gamma nie towarzyszy zmiana liczby atomowej i masowej.

Omawiane tu przemiany jądrowe są samorzutne, nie możemy na nie wpływać, badamy je tylko ilościowo.
Dla każdego pierwiastka charakterystyczny jest czas połowicznego rozpadu  (okres półtrwania). Jest to czas po którym ulegnie rozpadowi połowa jąder badanego pierwiastka. Wynosi od ułamków sekundy po setki tysięcy lat.

wzorcownia

home