Falą nazywamy zaburzenie ośrodka rozprzestrzeniające się z pewną prędkością bez przemieszczania się masy. Fale dzielimy na podłużne i poprzeczne. W fali podłużnej cząstki ośrodka drgają zgodnie z kierunkiem rozchodzenia się fali, zaś w poprzecznej kierunek drgań cząstek ośrodka jest prostopadły do kierunku rozchodzenia się fali. Fale podłużne mogą rozchodzić się w ciałach stałych, cieczach i gazach, a fale poprzeczne tylko w ciałach stałych. Amplituda to największe wychylenie cząstek z położenia równowagi w ruchu falowym. Długość fali (lambda) to najmniejsza odległość między dwoma punktami ośrodka będącymi w tej samej fazie ruchu.
Jeśli źródłem fali jest okresowo drgające ciało to w ośrodku powstanie fala okresowa. Czas jednego pełnego drgania nazywamy okresem drgań T. W czasie T zaburzenie falowe pokona odległość równą długości fali.
Gdzie:
v - prędkość rozchodzenia się fali (m/s) T - okres (s)
(lambda) - długość fali (m)
Liczbę drgań w jednostce czasu nazywamy częstotliwością (Hz) drgań f. Pomiędzy częstotliwością f a okresem T istnieje zależność:
Jednostką częstotliwości jest 1 Hz (1 herc).
więc wzór na długość fali będzie miał postać:
Ponieważ,
WAHADŁO MATEMATYCZNE
Wahadło matematyczne to punkt materialny zawieszony na nieważkiej i nierozciągliwej nici.
Okres drgań wahadła matematycznego wyraża się wzorem:
Gdzie:
T - okres drgań (s) l - długość wahadła (m) g - przyspieszenie ziemskie 9,81 m/s²
